ساختار بیت الماس

مته الماس یک مته یکپارچه است. کل مته هیچ قسمت متحرکی ندارد. این عمدتا شامل بدنه بیت، تاج، ساختار هیدرولیک (شامل چشم آب یا نازل، فلوم که به عنوان رانر، فلوت تراشه نیز شناخته می شود)، سنج، لبه برش (دندان) پنج قسمت است.

تاج بیت الماس قسمت کاری قیط برای برش سنگ است. سطح آن (سطح کار) با دندانه های برش مواد الماس منبت کاری شده و با ساختاری هیدرولیکی چیده شده است. طرف آن قسمت گیج (دندان های سنج منبت کاری شده)، آن و بدنه بیت متصل است که از لاشه کاربید تنگستن یا مواد فولادی ساخته شده است.

بدنه بیت یک بدنه فولادی است، قسمت بالایی توسط نخ با رشته مته و قسمت پایینی با لاشه تاج متصل می شود (تاج فولادی با بدنه بیت یکپارچه شده است).

ساختار هیدرولیکی مته های الماسی به دو دسته تقسیم می شود. نوع اول برای مته های الماس طبیعی و مته های TSP استفاده می شود. سیال حفاری این نوع مته از سوراخ مرکزی آب خارج می شود و از طریق سطح مته به سطح کار مته پراکنده می شود تا دندان های برش را خنک، تمیز و روغن کاری کند و سپس قلمه ها را از شیار آب جانبی حمل می کند و فلوت تراشه به فضای حلقوی جریان می یابد. نوع دیگر برای بیت های PDC استفاده می شود. سیال حفاری این نوع بیت ها از سوراخ آب خارج می شود و از طریق عناصر انحرافی مختلف در قسمت های مختلف سطح کار بیت پخش می شود تا دندان های برش را خنک، تمیز و روان کند. موقعیت و تعداد سوراخ های آب بیت PDC توسط ساختار بیت تعیین می شود.

بخش سنج مواد الماسی نقش صاف کردن مته و اطمینان از کوچک نشدن قطر چاه در حین حفاری را ایفا می کند. برای رسیدن به هدف گیج از روش قرار دادن الماس در کنار مته استفاده می شود.